Naar de inhoud
Gandhituin Kom langs
Verhalen

Wat wij leerden van een seizoen courgettes in natte grond

Te veel regen, mislukte zaailingen en een simpele greppel die onze oogst redde. Een eerlijk verhaal uit de buurttuin.

Marieke van DamTuincoördinator
Gepubliceerd 4 min leestijd
Wat wij leerden van een seizoen courgettes in natte grond

In april zetten we de eerste courgettezaailingen in de volle grond. Het perceel achter de heg leek perfect: veel zon en beschut tegen de wind. Maar na twee weken regen stond het water tussen de planten. De blaadjes werden geel, de stengels zacht. Wij leerden dat een goede voorbereiding belangrijker is dan vroeg zaaien. In dit verhaal vertellen we wat er misging, wat we probeerden en welke eenvoudige oplossing uiteindelijk werkte. Ook lees je hoe wij onze zaai- en oogstkalender hebben aangepast na dit natte voorjaar.

Het begon goed. Op een zaterdag in april staken we met zes vrijwilligers de handen uit de mouwen. De grond was nog koud, maar we hadden haast: vorig jaar waren de courgettes laat en de oogst klein. Dit keer wilden we eerder zijn. We zetten twintig zaailingen uit, netjes in rijen, met een handje compost erbij. Achteraf gezien was dat het eerste misverstand: de grond was niet alleen koud, hij was ook nat. De regen van maart zat nog in de bodem.

Na een week of twee begon het probleem zichtbaar te worden. De onderste bladeren van de planten werden geel en de stengels voelden zacht aan. Bij een paar planten hing de wortelkluit los in het water. We groeven een kuiltje naast een plant en zagen dat het water niet wegzakte. De grond was zwaar en kleiig, en op die plek stond het water gewoon te blijven. De planten verdronken langzaam.

Wat er misging

We hadden te veel vertrouwd op het weer van vorig jaar. In het voorjaar van 2024 was het droog en zonnig; de courgettes deden het prima. Nu was het nat. En wij hadden geen plan B. De zaailingen stonden in een laagte, waar het regenwater van de paden naartoe liep. Dat wisten we eigenlijk wel, maar we hadden er niet bij stilgestaan.

Een tweede fout: we hadden de planten te dicht op elkaar gezet. Courgettes worden groot, en in natte grond hebben ze ruimte nodig zodat de bladeren kunnen drogen. Nu raakten de bladeren elkaar en bleef het vocht tussen de planten hangen. Dat vroeg om problemen.

Achteraf denk ik: we wilden te snel. Een courgette houdt niet van natte voeten, en wij hebben hem een zwembad gegeven.

Marieke van Dam, tuincoördinator

De eenvoudige oplossing

Halverwege mei besloten we in te grijpen. We staken een greppel langs de rand van het perceel, ongeveer een spade diep, die het water naar de sloot achter de heg leidde. Daarna maakten we van de natste rijen verhoogde bedden: we schepten de grond op tot ruggen van twintig centimeter hoog en zetten de planten daar bovenop. Zo stonden de wortels boven het water.

Van de twintig oorspronkelijke planten hadden we er nog acht over. Die verhuisden we naar de ruggen. We gaven ze ruimte: een meter tussen elke plant. De eerste week na de verhuizing waren ze stil, maar daarna kwamen er nieuwe bladeren. Eind juni zagen we de eerste bloemen. Het was nog niet te laat.

De verhoogde bedden achter de heg, met op de achtergrond de greppel die het regenwater naar de sloot leidt. De planten staan nu op ruggen, met ruimte ertussen.
De verhoogde bedden achter de heg, met op de achtergrond de greppel die het regenwater naar de sloot leidt. De planten staan nu op ruggen, met ruimte ertussen.

Wat we nu anders doen

Na dit seizoen hebben we onze aanpak aangepast. Niet alleen voor courgettes, maar voor alle gewassen die slecht tegen natte grond kunnen. In het najaar maken we nu standaard greppels op de laagste plekken. En we planten courgettes later, pas als de grond echt is opgewarmd. Dat staat ook in onze zaai- en oogstkalender.

Ook delen we de oogst nu eerder. Toen de planten eenmaal op gang kwamen, hadden we in augustus meer courgettes dan we konden gebruiken. Via de oogstverdeling gingen ze naar de vrijwilligers en naar de buren. Zo leerde dit natte seizoen ons ook iets over delen: hoe wij de oogst verdelen is inmiddels een vast onderdeel van onze zaterdagen.

  • Maak greppels op de laagste plekken voordat je plant, niet erna.
  • Gebruik verhoogde bedden voor gewassen die slecht tegen natte voeten kunnen.
  • Plant courgettes pas als de grond is opgewarmd, ook al duurt dat langer.
  • Geef elke plant ruimte, zodat bladeren kunnen drogen.

Wat je hiervan kunt meenemen

Een nat seizoen is geen mislukking, zolang je blijft kijken en bijstuurt. Wij hadden geluk dat we op tijd ingrepen. Maar het belangrijkste lesje is misschien wel: kijk naar de grond, niet naar de kalender. De grond vertelt je wanneer het tijd is. En als het misgaat, probeer iets simpels. Een greppel graven kost een ochtend; een hele oogst verliezen kost een seizoen.

Dit verhaal is opgeschreven door Marieke, tuincoördinator. Heb je zelf een verhaal over de tuin of het repair café? Kom langs op zaterdag, dan schrijven we het samen op. En wie weet leer jij ons ook iets over natte grond.

Vragen die mensen stellen

Wanneer kun je het beste courgettes planten?

Wacht tot de grond is opgewarmd, meestal half mei. Courgettes houden niet van koude, natte grond. In onze tuin planten we ze nu later dan vroeger, als de grond kruimelig is.

Wat doe je tegen te veel regen in de tuin?

Graaf greppels op de laagste plekken zodat water weg kan. Maak verhoogde bedden voor gewassen die slecht tegen natte voeten kunnen. En zorg dat planten niet te dicht op elkaar staan.

Wat deden jullie met de mislukte zaailingen?

We hebben de gezonde planten verhuisd naar verhoogde ruggen. De planten die het niet redden, gingen op de composthoop. Zo bleef de grond vruchtbaar.

#courgettes#natte grond#buurttuin#verhalen#oogst
Geschreven doorMarieke van DamTuincoördinator, Gandhituin

Verder lezen